Blask przepełniony nawilżeniem

Zwykły wpis
Blask przepełniony nawilżeniem

Odnoszę wrażenie, że niektórzy twórcy reklam są niespełnionymi poetami. Niedawno znalazłam taki oto kawałek marketingowej poezji:

Cera spowita światłem

Podkłady XXX odznaczają się znakomitym połyskiem cennego jedwabiu. Łagodne przejście z blasku przepełnionego nawilżeniem do naturalnie łagodnego rozświetlenia zapewni odkrycie twojego prawdziwego piękna na nowo.

Reklamy

Genialna przyjaciółka

Zwykły wpis
Genialna przyjaciółka

Autorka: Elena Ferrante

To wciągająca powieść o dwóch przyjaciółkach Lili i Elenie, o życiu w Neapolu, o walkach rodzin, o politycznych rozgrywkach przełomu lat pięćdziesiątych i sześćdziesiątych czasach zmian i wyzwań. „Genialna przyjaciółka” to również opowieść o dzieciństwie i dorastaniu, o budzeniu się świadomości kobiecej.
Do tego mamy wyraziste opisy Neapolu oraz naszkicowane z niesamowitą precyzją postacie i ich emocje. Oddany realistycznie klimat ubogich dzielnic miasta to na pewno jeden z największych atutów powieści napisanej prostym, czasami dosadnym językiem.
Autorce udało się uchwycić atmosferę przedmieść Neapolu, pokazać przemoc w rodzinie, oraz wpływ mafii na życie mieszkańców.

Elena Ferrante jest jedną z najbardziej znanych współczesnych pisarek włoskich. Autorka zdecydowała się publikować pod przybranym nazwiskiem zachowując anonimowość. Wiadomo o niej tylko tyle, że urodziła się w Neapolu i spędziła sporo lat za granicą. Konsekwentnie ukrywa swoją tożsamość oraz odmawia uczestnictwa w jakichkolwiek akcjach promocyjnych uważając, że jej książki powinny mówić same za siebie.
„Genialna przyjaciółka” to pierwszy tom z cyklu czterech powieści opowiadających o niezwykłej przyjaźni dwóch kobiet. Na tetralogię neapolitańską składają się takie tytuły jak: Genialna przyjaciółka, Historia nowego nazwiska, Historia ucieczki oraz Historia zaginionej dziewczynki.

W lutym bieżącego roku w Teatrze Współczesnym we Wrocławiu odbyła się premiera spektaklu pt „Genialna przyjaciółka” na motywach całego cyklu neapolitańskiego Eleny Ferrante.

As porównań

Zwykły wpis
As porównań

Raymond Chandler jest bez wątpienia mistrzem dialogu oraz celnego i zwięzłego opisu. W kilku słowach trafiał w sedno opisywanego miejsca, osoby lub rzeczy. Głównymi narzędziami jego pisarskiego warsztatu były barwne porównania oraz metafory. Nierzadko posługiwał się paradoksem. Był asem celnych porównań.
U Chandlera wszystkie dialogi są błyskotliwe, rozmowa zawsze się klei, ma dobre tempo i zaskakujące pointy.

Zrewolucjonizował powieść kryminalną i stworzył kultową postać samotnego, prywatnego detektywa Philipa Marlowe’a z Los Angeles. Odważny, inteligentny, z ciętym językiem, ale o złotym sercu, które sprawia, że wiecznie pakuje się w kłopoty.

Poniżej kilka chandlerowskich perełek:

„Wyglądał mniej więcej tak dyskretnie, jak tarantula na biszkoptowym cieście”

„Używał głosu ostrożnie, niczym bezrobotna girlsa ostatniej pary pończoch”

„Nie podobają mi się pańskie maniery – powiedział Kingsley głosem, którym można byłoby rozbić kokosowy orzech.
– Nie szkodzi, nie mam ich na sprzedaż. – odparłem”

„Miała na sobie kostium kąpielowy, który nie zmuszał do natężania wyobraźni.”

Hotel Świętego Augustyna

Zwykły wpis
Hotel Świętego Augustyna

Autor: Irwin Shaw

Do tej książki wróciłam po wielu latach i po raz drugi przeczytałam ją z dużą przyjemnością.
Świetnie skonstruowana akcja, dobry styl, subtelny humor. Jednym słowem powieść psychologiczno-obyczajowa, którą czyta się lekko, ale która skłania do refleksji, bo jej autor był wnikliwym obserwatorem życia i ludzkich zachowań.

Irwin Shaw jest również autorem powieści „Pogoda dla bogaczy” spopularyzowanej wiele lat temu przez serial telewizyjny o tym samym tytule. Obecnie pisarz został nieco zapomniany, a szkoda.

 

Pokrzepiający wiersz

Zwykły wpis
Pokrzepiający wiersz

Bóg opuszcza Antoniusza

Konstandinos Kawafis
Jeśli znienacka, o północy usłyszysz,
jak przeciąga niewidzialny pochód
z cudowną muzyką, z gwarem głosów –
wtedy losu, co w końcu zawiódł cię, trudów,
co poszły na marne, planów, które wszystkie
okazały się pomyłką, nie opłakuj bez sensu.
Jak ktoś od dawna gotów, ktoś odważny,
pożegnaj ją, tę odchodzącą Aleksandrię.
Przede wszystkim nie oszukuj się, nie mów,
że to był tylko sen albo że słuch cię zmylił.
Taką próżną nie poniżaj się nadzieją.
Jak ktoś od dawna gotów, ktoś odważny,
uznany za godnego, by żyć w takim mieście,
podejdź spokojnym krokiem do okna
i ze wzruszeniem, ale nie z błaganiem,
nie ze skargami tchórzów,
słuchaj tej wspaniałości ostatniej, tych dźwięków,
cudownych instrumentów mistycznego pochodu,
i pożegnaj ją, pożegnaj Aleksandrię, którą tracisz.

Adresatem utworu jest Marek Antoniusz, który właśnie przegrał bitwę z Oktawianem i musi opuścić Aleksandrię.

Ale wiersz ma wymiar ogólny.  Narrator doradza człowiekowi którego dotknęła klęska życiowa, żeby w tych trudnych chwilach zachował godność. Radzi mu, by nie płakał że zabrakło mu szczęścia i nie zniżał się do próżnej nadziei, tylko spojrzał faktom w oczy spokojnie, ale bez ukrywania emocji. W emocjach nie ma niczego złego. Ich odczuwanie leży w naszej naturze.

 

Zapach perfum

Zwykły wpis
Zapach perfum

Autor: Cristina Caboni

Powieść obyczajowa z romansem w tle, o poszukiwaniu korzeni i ścieżki życiowej.

Elena, główna bohaterka, jest kreatorką perfum. W związku z tym perfumy i ich wytwarzanie grają istotną rolę w tej opowieści. Książka wprowadza nas w magiczny świat zapachów, a każdy rozdział zaczyna się krótkim opisem jednej esencji wykorzystywanej w przemyśle perfumiarskim, jej zapachu i niemal magicznych właściwości.

Powieść przepojona jest kobiecymi emocjami i zapachami. To klasyczna literatura kobieca, ale w dobrym stylu. Opisy zapachów są niezwykle sugestywne, a jednocześnie fachowe.

Zapachy odgrywają w naszym życiu bardzo ważną rolę. Przywołują wspomnienia i skojarzenia z wieloma sytuacjami.

Czasami nie zdajemy sobie sprawy, jak pachnie otaczający nas świat. Warto sięgnąć po tę książkę chociażby dlatego, żeby uwrażliwić się na zapachy i związane z nimi emocje oraz poznać tajniki produkcji perfum.

Uwikłanie

Zwykły wpis
Uwikłanie

Autor: Zygmunt Miłoszewski

Uwikłanie to sprawnie napisany kryminał. Czyta się go szybko i przyjemnie. Akcja powieści rozgrywa się w Warszawie, a autor doskonale pokazuje realia życia w Stolicy w 2005 roku. Wykreował również wyrazistych, ale nieprzerysowanych bohaterów. Nawet postaci drugoplanowe posiadają interesujące cechy, dzięki czemu zapadają w pamięć.

Bardzo dobrym pomysłem jest rozpoczęcie kolejnych rozdziałów krótkim podsumowaniem ważniejszych wydarzeń na świecie z każdego dnia, to daje duże poczucie realizmu, a jednocześnie przypomina nam jak wyglądał świat ponad 10 lat temu.
Wątek kryminalny, który zbudowany został wokół kontrowersyjnej teorii psychologicznej to jedno, ale tło obyczajowe jest zdecydowanie najmocniejszą stroną tej książki.Przemyślenia głównego bohatera o życiu, o samym sobie, jego znużenie pracą, rozterki, które przeżywa z powodu relacji z żoną, lęk o córkę – wszystko to jest prawdziwe i z życia wzięte.

Powieść została sfilmowana w 2011 roku.

W marcu 2014 Zygmunt Miłoszewski znalazł się w gronie sześciu najlepszych europejskich autorów kryminałów nominowanych do francuskiej nagrody Prix du Polar Européen za 2013 rok.